Tılsımı yitmiş bir hayat var avuç içlerimde.
Her yanı karanlık.
Yorgun müebbetlerin rutubeti… Küf kokuyor.
Köhne sokaklar, yıkık duvarlar kadar soğuksun bu bahar.
Sana çıkmayan yollarda yağmura tutuyorsun ellerimi.
Islanıyorum.
Islanıyorsun.
Beni kör kuyularda merdivensiz bıraktın,
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.
Devamını Oku
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta