Biraz sonra eriyeceğim.
Bu katılıktan eser kalmayacak, biliyorum.
Biliyorum bu dumanı tüten
kırmızı cehennem
bedenimi yutuverecek.
Ben hayatımın en yalnızlık karşıtı yerinde
ve benim gibi yüzlercesinin
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Kesme sekerde caya ne tat verir amma.. azda olsa, doyumsuzluk damaginda kalir tadi.. tatmaya gör
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta