Aslanlık yarışın da atomu korkuttular, bakmayın öyküler böyle..
Aslında savaş yoktu, saldıranlara katlanamaz olmuş kafestekiler.. Kaynayan oysa ki bulutlar, yerden izledik göğün tutuşmuş yosunlarını..
İzahı imkansız sevinçleri farzı muhal.. Gecenin öte yakasın da geceden korkan çocuklar,
Gündüzün kuzeyin de şafağa bakan bir kadın.. Sayıklamalı yalnızlık,
Kayboluş ninnisi söner, tınısına vurduğumuz da kaybedenlerin.. Muciplik, bacasın da tüten kendi dumanı..
Savakları açılınca er geç kendi tetiğini okşar, virgülleme hazzıyla..
Kıymıksı sarılış, finalleri tadarken kurgusuz iç dökümüdür,
Kırgın ve yaralı yüreğimin önüne,
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.
Devamını Oku
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta