Çok izdirap çektim hissetirmedim
Kenar köşede oturup ağladım
Dert ve acılarımı bildirmedim
Tenha yerlerde oturup ağladım.
Kaderim neyse ona razı oldum
Gül gibi bazen açtım bazen soldum
İstanbul'u dinliyorum, gözlerim kapalı
Önce hafiften bir rüzgar esiyor;
Yavaş yavaş sallanıyor
Yapraklar ağaçlarda;
Uzaklarda, çok uzaklarda,
Sucuların hiç durmayan çıngırakları
Devamını Oku
Önce hafiften bir rüzgar esiyor;
Yavaş yavaş sallanıyor
Yapraklar ağaçlarda;
Uzaklarda, çok uzaklarda,
Sucuların hiç durmayan çıngırakları




Geçmişi geleceğe aktarırken- gelceğe dairde-büyük bir sakinlik olugunluk göstererek- hiç te ah vah etmeden kahr etmeden-kendini anlatan- harika bir şekilde ifade eden bir şiir-duyarlı duygulu - oldukçada insancıl-kutluyorum efendim-güzel yüreğinizi saygılarımla.
Yüreğinize sağlık efendim..iyi insanlar hiç ağlamasın dilerim...Saygılar..
İçe akan bir hüznün yansımaları.Hüzün,suya düşen taş misali...O derine inerken siz genişleyen ve çoğalan halkaları görüyorsunuz...Kutluyorum şiirinizi ve sizi,saygılarımla...
Ağlamak
en insani ve en masumane hali insanın ve en arındığı zamandan ne iyi etmişsiniz hocam..
kaleminize sağlık... :)
Bu şiir ile ilgili 64 tane yorum bulunmakta