Hangi köşelerde saklıyorsun, veda gözyaşlarını.
Söyle hangi kuytulara gizledin sarılışlarımızı.
Nasıl bir yürek taşıyorsun ki, yaşamaktan eleml.i
Senin duvarlarında gözlerim gibi nemli.
Niye kırdın umutlarımı taşlar misali,
Düştün gözlerimden yaşlar misali…
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta