Ötme Bülbül Şiiri - Emrah Erçin

Ne dertli dertli ötersin gelme üzerime gelme niye niye feryatlar edersin bülbül gidiyorum işte gözlerimde tutamadigim yaşlar ile kalbim paramparça gidiyorum ötme birde sen yakma içimi sus ne olur sus
Senide mi ayırdılar gülünden bu yüzden mi sır senin feryadin bu yüzden mi dertli dertli ötersin
Benide şimdi ayırmak istiyorlar aldığım nefesimi kesmek istiyorlar
Mutluluğuma kelepçe vuracaklarmış
Sürgün edeceklermiş beni bu diyardan
Söyle bülbül nasıl kaparım ben yardan
Bir kibrit çakıp yaklaşım var bu şehri
Bize mutlulugu çok gördüler güzel gözlüm
Hiç gitmek istemiyorum sana sarılıp kollarında can vermek istiyorum
Sımsıkı tut ellerimi ayırma benden gözlerini ağlama kurban olduğum
Göz yaslarin yakıyor yüreğimi şimdi ayrılık vakti sevgilim biliyorum gel desem gelemezsin da uzaklarda kuralım mutluluk hayallerimizi desem bilirim gelemezsin
Üzülme gülüm ben sessizce kayıp giderim kollarından sakin arkamdan ağlama dayanamam sana kıyamam sevgilim aglaamaaa ağlamaya
Bir kaç eşya mi biraktim sana yastığa parfümden sıktım bensiz uyuma diye sende saçlarından bir tutam ver bana
Hergece koklarim seni saçların avuçlarımda uyuyayım sensiz ben Yusuf gibi karanlık kuyulardayim
Waz geçme bende. Olurmu unutma beni bu karanlık kuyularda yasa beni hep hatıralarda anılarda sevgilimmm