Vuslat zinciri kopmuş gönül bağın sarmıyor
Özlemle koşup bana ermiyorsan neyleyim
Niyetin gelmek ister ayakların varmıyor
Kavuşmaya icazet vermiyorsan neyleyim
Y/ARILDIM
Bastı akşam tufanı battı yine güneşim
Geceler baydı beni kadehlere sarıldım
Daldım derin uykuya hülyalarıma keşim
Bir ürperti tenimde esen yele darıldım.
Zalimi Yıksın Ahım! ..
Ben dağda kulübede karanlıkta doğmuşum
Kâh kurumuş toprakla kâh yağmurla yağmışım
Bağlıyım yoksulluğa dert döşüme yapışık
ZAMAN/IN ZALİMİ! .
Ağlayarak başladı köy kasaba ilçede
Saman/la bir ağ ördü bu Zaman/ın zalimi
Eko yapıp zırlarken gözü vardı akçede
Fazla itibar gördü bu Zaman/ın zalimi
Ebed müddet sürecek, Türk’tür bizim ırkımız
Yurt aynı yurttaş aynı yaşadığı il ayrı
Muhammet’e ümmetiz, budur bizim farkımız
Cem aynı Cami aynı duamız bir dil ayrı
Laz’ı Çerkez’i,Türk’ü, bir bedende organız
Gören olmadı
Ne acılar çektim gurbet ellerde
Kanayan yaramı saran olmadı
Sılaya hasretim bütün dillerde
Erenler meclisinde pişmek vardır özünde
Gönüllerde hak için muhabbet özleyen var
Her zikir her niyazda, irşat esas sözünde
Ateşi kor yaparak kalpleri közleyen var
Ufka daldı gözlerim yokluğunu arıyor
Kumda kalan izini izledim gün batarken
Hüzünlerim birikti benliğimi sarıyor
Ruhumda ki hasleti gizledim gün batarken
Batınca kızıl güneş uydum onun rengine
GÜLÜN NAZI VAR!
Hayatta açıyor her türlü çiçek
Lale boyun büker gülün nazı var
Dökülse yaprağı beslenir böcek
Aroma kokuyor polen özü var
Nice gönüller kırdım bazen ben de kırıldım
Hep yokuşa vurdular gidemedim düzümden
Kimi dostla gülerken kimisine darıldım
Nedenini sordular taviz verdim özümden
Her yüzüme güleni adamca adam sandım
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!