Osman Nuri Gül Şiirleri - Şair Osman Nur ...

Adam bir eser yaratmak istiyordu
Bir tuval yerleştirdi önüne
Boyalarını paletini koydu yanına
Fırçalarından birini kulağına yerleştirdi
Birini dişlerinin arasına
Birini boyaya daldırdı, sarı boyaya

Güz içime düştüğünde
sen başka bir yerde
yazdın.
Kapkaraydı içim dışım
Oysa sen
başka bir zamana açmış

Muhteşem harabeyim
Kimse bakmaz yüzüme
Direnemedi ruhum
Olumsuz bir sözüne
Yıkılmış göğsümde kalp

Kardelenler kardan çıkar
Kuşlar daldan dala uçar
Çobanlar yaylaya göçer
Nevruz zamanı gelende

Ben ölmem
Seni bir daha görmeden ölmem
Ben ölmem
Güneş bile solmadan
Yada
Sen yanımda olmadan ölmem

Ben sarıyı severim
Ne buğdayda ne başakta
Savaş meydanlarında kavrulmuş
Cepheden cepheye savrulmuş
Bir tutam saçtadır
Yedi cihana karşı

SEN GİBİ

Neden bilmem bu ara
Gördüğüm herkes sana benziyor
Bir kadın yürüyor karşı kaldırımda,

Sen mi geldin
Canımın içi
Sen mi geldin
Sen mi geldin
Yaşama gücüm

Bir salı akşamı operadayız
Hannah, Mebrure, Ali ve ben
Opera güzel
Operadan sonra yaşananlar da
Bir salı akşamı Kuğuluparkdayız
Hannah, Mebrure ve ben

Bir şeyler olacak yarın
Mutlak birşeyler olacak
Toprağa tohum düşecek
Yağmur filizlendirecek

Çabuk büyü de ağaç ol