Yolumun üstünde,bir yer var.
Küçükken babamla,gitmiştim oraya.
Kağnıyla buğday,götürürdük.
Hep o değirmende,un yapmaya.
Binanın tepesinde,saçtan bir oluk.
Üstü geniş,alt kısmı, dar bir boru.
Nefse esir geçti ömür
Beden semiz, ruhum kömür
Acı tatlı geçer ömür
Kalp de iman yakan kömür
19.04.2010
Neler gelir geçer insanın başından
Ne çekerse insan hep kendi dilinden
Çilesini anla başdaki saçından
Kaderini yazdırır kendi elinden
Fani dünyada Hakkın yolunda yaşa
Ömür denen hayat ne ki
Yaşam rüzgâr gibi eser
Dünyamız seyyar bir seki
Ecel bir gün ömrü keser
Çileli geçse oh deki
Ey güneş son perdeni, sen üstüne çekerken
Kaşık bardağa bakıp, haline süzülürken
Ben bardağımda çayı, yudum, yudum çekerken
Deniz sema ya bakıp, beraber üzülürken
** **** ***
Bir gün daha gidiyor, işte gidiyor ömrüm
Muhammed Mustafa’ya, her haliyle bağlandı
Bir imansızı görse, hemen kalbi dağlandı
Onu yok etmek için, hep urganlar yağlandı
İman, kuran yolunda, bir ömrü feda yaptı
06.01.2011
Sırtında ağrıların oluyordu
Tedavi olman için gittik anne
Röntgen masasında hem yatıyordun
Nefesin bitti biz de bittik anne
Birkaç gündür bel ağrıların vardı
Yirrmi üç eylül,
Günler den Pazar.
Bejai açıkların da,
Osman yazar.
Annem bu halimi,
Duysa kızar.
Kokusu geliverdi burnuma.
İnsanı cezbe diyor iğde çiçekleri
Coşku veriyor akan kanıma
Ellerime batsa da dikenleri.
Hayat oluyor benim canıma
Gel beni kokla diyor iğde çiçekleri
İki Kadeh Atınca
Sanma kıral kendini.
İki kadeh diyerek içince,
Bak boğulursun yıkarlarsa,
Senin güzel sandığın bendini.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!