Ve küçüktü Osman da ablası kadar
Ve fakirdi, ve sessizdi babası
Ama güleç yüzlüydü Osman kadar...
Hele o gün bir yevmiyeyi kaptıysa
Deymeyin keyfine güller açardı yüzünde
İki ekmek fazla olurdu akşam yemeğinde
Zeytinle, peynir de, çoğalırdı umutlar hem de...
beni koyup koyup gitme
ne olursun
durduğun yerde dur
kendini martılarla bir tutma
senin kanatların yok
düşersin yorulursun
Devamını Oku
ne olursun
durduğun yerde dur
kendini martılarla bir tutma
senin kanatların yok
düşersin yorulursun




Güzeldi .
Tebrikler
Bir şiirimde her hayat kendini arar demiştim, Osaman'ın hayatı da öyle..Sevgiiler.
Umarım hayatta Osmana gülmüştür.
Sevgi ve ışıkla kalın...
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta