ORMAN
Ormanda yürürken irkildim birden.
Takıldı ayağım toz kalktı yerden.
Sarmaşık kolunu dolamış belden.
Kırdı belimi dost, doğrulamadım.
Kınalı keklikler öter arkamdan.
Kırgın ve yaralı yüreğimin önüne,
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.
Devamını Oku
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.




Gönülden ve yalın yorumlarınız için, gönülden teşekkür ediyorum. Esen kalın efendim. Saygılar.
Duygularıma ortak olup şiirimi yorumlamanız beni derinden etkiledi üstadım. Sağ olun, var olun efendim.
Memik bey inanın o doğanın beslediği orman insanların dolduğu o büyük şehirlerdeki insan ormanından daha tehlikesizdir dost sandıklarımızın kolumuzu koparması daha vahim kutlarım
Duygularıma ortak olup şiirimi yorumlamanız beni derinden etkiledi üstadım. Sağ olun, var olun efendim.
Köşkeroğlu , boynun bükük suskunsun.
Dilin durmaz hoş sedaya düşkünsün.
Dost elinden cefa çekmiş küskünsün.
Kesti gırtlağım dost, ağlayamadım.
TAM PUANLA SEVGİLER ÜSTADIM.
Gönülden ve yalın yorumlarınız için, gönülden teşekkür ediyorum. Esen kalın efendim. Saygılar.
Bu şiir ile ilgili 4 tane yorum bulunmakta