Yatağıma uzanıp,
Uyumak için gözlerimi kapattığımda
Birden dışarıdaki
Zoraki, günün ışımasını bekleyen
Yatacak yeri olmayan
İnsanlar gelir aklıma
Sen yüreğimde açan hüzün çiçeğim
Anlatabilmek ne zor seni sana.
Her güneşin batışıyla gelen
Gecenin karanlıgında,
Sensizliğin hasretiyle
Ne hüzünler yaşadım bilemezsin.
Sensiz bir dünyada yaşamanın
Zorluğunu anlatamam sana
İçimde bilinmeyen bir korku var
Sanki sana hiç ulaşamayacağım.
Yıllar da geçse kalbim hep seninle
Hava hafiften kararmak üzere
Sanki seni bulacakmış gibi yollara düştüm
Yabancı ve bilinmeyen bir yerde
Öylesine dolaştım durdum.
Beki saçmalık, olmadığın yerlerde seni aramak.
Seni hep yağmurlu havalarda
Yolda yürürken hayal ederim.
O gür siyah saçlarının
Tenine yapışmış elbisenin
Sana vermiş olduğu utangaçlığı
Görür gibiyim.
Sorumluluktan kaçamazsın
Aradığını her zaman bulamazsın.
Şöyle etafına bir baktığında
Bu hayatın boş olduğunu anlarsın.
Ne kadar yaşasan da,
Yağmurlu günlerde dolaşırken dışarıda
Kimse yoktur o anda yanımda
Öylece yürüyorum tek başıma.
Yalnız gezerken cadde ve sokaklarda
İsyan ediyorum yine yalnızlığa
O an, sen geliyorsun aklıma.
Sen kırlarda uçan bir kelebek
Gel kalbime kon.
Hisset güzellikleri,
Bendeki sevgiyi
Sana mutluluk vermek için
Açtım ellerimi.
İnan ki,
Güzelliğin değildi
Beni büyüleyen.
İçtenliğindi belkide
Ruhumu derinden etkileyen.
Seni,hissetmek,
Kolay mı sanıyorsun her şeyin
Eskisi gibi olacağını
Kalmadı bende o ilk heyecan
Hayat bile anlamsızlaştı
Sen olmayınca.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!