Orada Kalanlar Şiiri - Kübra Şeker

Çocuktu yüreğim;
Mızıkçılık yaptılar dedim, küstüm.
Topladım tüm oyuncaklarımı;
Gözleri dolmuş, dudaklarını büzmüş
Aciz bir çocuk olmamak için,
Gittim;
Karaydı gözlerim saçlarım kadar,
Ama çocuktum ne de olsa...
Bilemezdim,
Oyuncaklarım benimle gelmiş
Çocukluğum orada kalmış....
Hİç sevemezdim,
Aİt hissedemezdim kendimi oraya.
Toprağı dizlerimi kanatmış,
Denizi hep boğmuştu beni.
Kaçtım;
Asiydi benliğim mavi olduğu kadar.
Fakar gördüm ki asilik benimle gelmiş,
Maviliğim denizinde kalmış...