Onur Bilge Şiirleri - Şair Onur Bilge

Alnımda eriyor, çelik kaderim!
Takvimler dolusu, yılların külü...
Sensiz sürünmeye, hayat mı derim!
Geçmişim zaten yok, gelecek ölü...

Özlemin öyle güzel, hiç görmesem, bitmese!
Yüreğimdeki sızı eksilmese, yitmese!
Gözlerimden gözlerin silinmese, gitmese!
Kavuşmaktan vazgeçtim, gelmek istemiyorum.

Bu kutsal aşkı kimse bilmesin, bizden başka

Göz göz olmuş kâinat baktığım her gözdesin
Bilmem nasıl anlatsam hangi özelliğini
Hangisinden başlasam dil lal olmuş göz desin
Kör olmazsa gördüğü anda güzelliğini

Gözlerim tükendi yol gözlemekten
Bahar geldi geçti bari kışta gel
İflahım kesildi yar özlemekten
Akıl almaz illet dert bu başta gel
Boşal kaynaklardan haydi taş da gel

Ağaçlarım devrilir
Ormanların çevrilir
Akarsular denize
Boyuna toprak taşır
Ülkem suya karışır

Bir ebemkuşağı hep uzaktadır
Işığı, renklere ayırmaktadır
Kollarını açıp, davet ederken
Ulaşılmazlığı haykırmaktadır.

Bir ucu, tepenin arkasındadır

Kalbimin sesini duyuramadım
Ne olursa olsun makul olsana
Emir aldım asla buyuramadım
Müebbet kölenim uydum yasana

Aşkını gönlüme sığdıramadım

Gece buz yağmuru yağdırır durur
Badem şekerleri kaplar her yeri
Pencere camına kapıya vurur
Çok üşümüş girmek ister içeri

Önce tıkır tıkır sonra hızlanır

Sen odaklayandın
Toplayan
Deva olmalıydın Kerbelâ değil
Tutuşturan değil dağlayan değil
Tek kıvılcımınla yangın çıkardın
İkimiz de yandık

Karmaşık ruhunun açmazlarında
Karmakarışık bilinçaltı girdaplarına batmışım
Kör ebesi olmuşum kör olası oyununun
Sen sürekli yer değiştireni
Her yerden ses vereni