Onur Bilge Şiirleri - Şair Onur Bilge

Aç avuçlarını, tövbe vaktidir!
Tövbe etmeyene Allah uzaktır
Ezelden yapılan, İslâm aktidir! ..
Tüm şeytani işler, sana tuzaktır!

Yaprak yaprak çiçek, ağaç tövbede…

Antalyalı bir Osman Yüksel var, Serdengeçti...
Ali, Osman, Ömerler, Sıddıklar serden geçti!
Bir Necip Fazıl vardı, kolay ekol olmadı!
Abdülhakim Arvasi ırmağı, nerden geçti?

Aslan gibi kükredi: “Hak, Vatan, Millet, Bayrak! ..”

Sonev çağırıyor, hasat zamanı…
Azrail dikilmiş, duymaz, 'aman'ı.
Sararmış, biçilmiş; görünmez bir el
Buğdayı ayırmış, yakmış samanı! ..

Yerim çağırıyor, gidiyorum, ben

Tutkuyla çağlasa duygular sende
Bir deri bir kemik, can yok bedende
İler tutar tek yer kalmamış tende
İhtiyarlığın en acı zamanı...
Artık Yüce Rabbe dönme zamanı.

Biz kavuşamayız güneş ay gibi
Paralel döşenmiş bir çift ray gibi
Kalpler gerilen yay bakışlarsa ok
Böylesi sevginin bir benzeri yok

Mademki kavuşmak yoktur kaderde

Basıp da geçtiğin yerlerde hasır
Olabilseydim de onur duysaydım
Daim hayalinle nuruna nazır
Kalabilseydim de onur duysaydım

Ömrümce emrinde sadık bir Enes

Gecenin içinde güneş aradım
Yıldızlar dağılmış, çizim askıda.
Ay ışığı ile deniz boyadım
Mesajım cevapsız, sözüm askıda.

İçimde bir demet güneş ışığı

Parantez parantez içine girmiş
Anlamlar içinde anlamlar gizli
Bir sentez bir sentez içine girmiş
Adamlar içinde adamlar gizli

İçi dışı davranışı değişmiş

.......................Şefkat Peygamberi’ne
………….............Şefaat umuduyla

Sıyrılıp yücelerden aşkla gülümseyerek
Yedi katlı göklerden şefkatle bakar mısın
Her şeye rağmen yine kıyasıya severek

'Unuturum' demekle, nasıl unutur, insan?
Baharın sıcaklığı depreştirir, yarayı.
Mutluluğa götüren, aşka çağıran nisan...
O, monoton bir yılın baştan çıkaran ayı…