Sen yeter ki kırılma, yalvarıp da onurum,
Ben içime ağlayıp, nasılsa avunurum.
Görmez olsaydı gözüm, sevmez olsaydım keşke,
Nerden düştü gönlüme, vefasız bilmiyorum.
31 Ekim 1984 – Çarşamba / Ankara
Kırgın ve yaralı yüreğimin önüne,
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.
Devamını Oku
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.




gönül bu be
yüreğin dert görmesin saygılarımla
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta