özlem, kırmızı kan çiçeği gibi, tam şuramda
özlem, sen, susamak gibi ama
özlem, sen, açlık gibi sana
koku akla gelir mi hiç?
gelirmiş, meğer tadamayınca tenini
nasıl zor özlemek seni kıpkırmızı...
yolda yürürken durup bakmak ordasın gibi
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta