Arabeski arardım,
Hayatı puslu,
Ömrü uçsuz sanardım.
Birden bire düştüm
Aşkın kucağına…
Anlayınca yarayışlı,
Bütün ağaçları attım ocağına
Ve vardım kemalin otağına,
Ruh kattım gönlün katığına.
Evet…
Ben de severmişim.
Nice harabeler gezermişim de
O dönüm noktasını,
Hayatın kırılan hassasını sezermişim.
İpleri yol yapıp,
Köprüler kurup mutlulukla
Mihenk taşları dizermişim.
Hayret… Ben de severmişim.
Şimdi sen varsın aşkım.
İçimde yıllardır biriken taşkın
Yırtındı, çıldırdı, fışkırdı.
Yürek vazgeçti
Hayatlardan mutluluk aşırmayı,
Her bakandan gözleri kaçırmayı.
Seviyorum ben seni…
Seninle genişleyen mekânı,
Anlatacağım sana rahatlayan zamanı.
Kayıt Tarihi : 7.1.2026 17:02:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!