Hayattan hiç bir şey anlamadık
Yel gibi esip geçtik
Hiç rol yapmadık
Ne varsa onu yansıttık
Biz hep doğal kaldık
Her şey şeffaf ve apaçık
Biz hep sevgiden yanaydık
Bekleyen oldu mu bilmem
Ama biz hep burdaydık
Kar yakamızda gümüş bir gerdanlık
Tipi basmış her yan el aman dilerken
Biz yine sokak lambasının altındaydık
Ne kimseden alkış bekledik
Ne de af diledik yanlışlarımızdan
Yol uzun, gece soğuktu belki
Ama olsun biz yaşadık biz öldük
Onlar kim ki ?
Kayıt Tarihi : 5.1.2026 02:42:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!