tüm zenginlikleri
tanrı adına kendileri
kullanır,
sağdıkları ineğin
sütünden peynir,
derisinden kürk yapar, etini kurda
kuşa yem etmezler.
Bir deniz bekliyorduk. Duvara çarpıp ölmesi gibi
özgürlüğüne uçan bir kuşun. Anlamın
düğüm olduğu zamanlar. Bütün yaraları
denedim. Ağzımda kan tadı. Saklanacak
o su kıyısı uzakta. Dağıldım
yaşlandığım yol için. Hangi çağa gittiysem
Devamını Oku
özgürlüğüne uçan bir kuşun. Anlamın
düğüm olduğu zamanlar. Bütün yaraları
denedim. Ağzımda kan tadı. Saklanacak
o su kıyısı uzakta. Dağıldım
yaşlandığım yol için. Hangi çağa gittiysem




Onlar ki toprakta karınca,
suda balık,
havada kuş kadar
çokturlar;
korkak,
cesur,
câhil,
hakîm
ve çocukturlar
ve kahreden
yaratan ki onlardır,
destanımızda yalnız onların maceraları vardır.
Onlar ki uyup hainin iğvâsına
sancaklarını elden yere düşürürler
ve düşmanı meydanda koyup
kaçarlar evlerine
ve onlar ki bir nice murtada hançer üşürürler
ve yeşil bir ağaç gibi gülen
ve merasimsiz ağlayan
ve ana avrat küfreden onlardır,
destanımızda yalnız onların maceraları vardır.
NAZIM HİKMET
virgülsüz olduğu için nefes almadan okutan bir şiir...tek başına yere serecek güçlü bir yumruk gibi...onlardan birisi okusa ne yapacağını şaşırı emin ol ki...:)))
çok güzeldi..nadide bir şiir...ilk defa bu tarz okuyorum..
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta