iki yüzlülermiş fark edemedim
yalanmış sözleri bilemedim
sevgi nedir öğretemedim
zalimdan beter çıktılar onlar
bence sevgiyi yaşatan saygıydı
sevginin temeliydi güven
güvenmek birbirine bağlılıktı
bu değeride unuttu onlar
dağlar kadar umutlarım vardı
hepsini yıkıp gitti onlar
yollar gibi bitmeyen çile sardılar seven kalbimi kırıp attılar
beni bu hale koyanlar onlar
yelde savrulmuş yaprak gibiyim
selde kaybolmuş fidan gibiyim
anadan ayrılmış yavru gibiyim
beni bu hale koyanlar onlar.
Kayıt Tarihi : 4.10.2009 12:34:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




TÜM YORUMLAR (1)