Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Bu koca evrende önemsiz hiç bir nesne veya varlık yoktur sevgili şair dostum.. Siz kendinizi önemsiz olark düşünseniz de, sizi önemseyen o kadar insan varki inanamazsınız.. Çevrenize bir bakın.. Yüreğinize sağlık.. Güzel bir şiirdi.. Kutlarım...
derin mevzu,güzel bir şiirsel dille işlemişsin,
soruya soru
ne ye ve kime göre ?
cevabı ise muamma
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta