Bir hafta sesini duyamadan nasıl dayanacağım
Bir hafta sonra tekrar yine arayacağım
Belki son konuşmamız olacak, bitecek herşey
Of Allahım biterken telefonu nasıl kapatacağım?
Belki ağlayarak kapatacağız telefonu
O sıcak gülüşün, telefonu sevinçle açışın
Yine aldım kalemi elime
Bir şeyler karaladım
İnsanlık üzerine
Düşüncelerim bomboş anladım.
Yine aldım kalemi elime
Tarih boyu sayfalara sığmayan duyguları
Kelimelere çok kızıyorum
Onlarla seni anlatamıyorum diye
Aşkımı ifade edemiyorum diye
Ve kendime çok kızıyorum
Seni anlatacak kelimeleri bulamıyorum diye
Yetmiyor kelimeler
Bugün Cağaloğlunda hava da ağır bir sis
Bir yanımda aydınlık öbür yanımdaysa giz
Yüreğimde bir ağırlık, irin gibi de bir his
Nefret ederken de seven şu kalbim
İçi temiz olsa da artık dışı pis
Seninle geçen
Bir kasırga olsam hemen dinerim gözlerinde
Hafifçe esen bir sam yeli olurum
Yüzünü aşkla okşayan
Çalkantılı bir deniz olsam
Sakinleşirim göğsünde
Hep güzel akşamlar düşledim
Geceleri açık havalarda, yıldızların altında
El ele bakacağız ay ışığına
Aşkın girdabında
Romantizmin dalgalarında
Sonsuza ulaşacağız.
Birisi vardı birzamanlar
Yalnızlık içinde beklerdi
Kalbinde amansız çalkantılar
Hayatına bir aşk beklerdi
Sevgiye hazırdı kalbi
Aşkın tadına varmayı istiyordu
Sen,
O güzelliğin
Aklımı başımdan aldı.
Ben artık ben değilim
Ben seven bir deliyim
Hiç normal değil davranışlarım
Kapadım sana gözlerimi hayat
Döndüm sana arkamı
Sen ise kuşattın her yanımı
Acı verircesine sardın etrafımı
Sardı acıtan varlığın
Beni rahat bırak hayat
Bu gece burada yine sensizim
Bu ay ışığında yine yalnız
Sevgin geliyor yanımda olmasanda
Gözlerime yıldız yıldız
Daha önce bir hayaldi seni yaşamak
Böyle akşamlarda hep yalnız
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!