Hiç kimse ne kol, ne kanat gerdi
Ne bir nasihat, ne ümit verdi.
Zalimin zulmü bağrımı deldi,
Ondandır benim bu ağlayışım.
“Anamsın, bacımsın” diyenler oldu,
Alçaklığa giden yol, belki de buydu.
Anlat bize yürüyüşün güzelliğini
koşunun rüzgarını, köpüren yeleyi
toynakların kızgın kıvılcımlarını
Kişneyen bir tayın sevincini anlat
öfkeyi ve sağırındaki mahmuz yarasını
Devamını Oku
koşunun rüzgarını, köpüren yeleyi
toynakların kızgın kıvılcımlarını
Kişneyen bir tayın sevincini anlat
öfkeyi ve sağırındaki mahmuz yarasını
Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta