Dedim ki bu gece de şair olayım.
Sayısız ve büyük dertlerle dolayım.
Zatını arayıp,zatım da bulayım.
Ateşinle değil,aşkınla yanayım.
Çıkarsam huzuruna,şöyle diyeyim:
Ben günahkar,cahil ve zat-ı zelil,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta