İnsanoğlu şeytandanda olmuş besbeter,
Puşt adam olmuş, masumu kuyuya iter.
Fakirin bedeni kan, vucüttan akan ter,
Yıllardır gözden akan, onca yaşa yeter.
O gün eser poyraz, her yerden derin eser,
Kafir kanını durduranı, zülfikar keser.
Kırgın ve yaralı yüreğimin önüne,
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.
Devamını Oku
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta