Sabah buz kazırım, yağmur çiseler, Gece vardiyasında gözlerim söner, Yabancı sokaklar içimi ezer; On yıldır bu şehir adımı bilmez. Telefon yanıyor, beklediğim ses, Gurbet sofrasında eksilmez heves, Bir sıcak kucaktır gönlüme nefes; On yıldır bu şehir adımı bilmez. Kış gelir, pencerem buzla kaplanır, Dört duvar içinde ömrüm saklanır, İçimde bir yara her gün katlanır; On yıldır bu şehir adımı bilmez. Vardiya bitip de gün ağarırken, Ayaz yüzümü yakar ben giderken, Memleket düşüyle başım eğerken; On yıldır bu şehir adımı bilmez. Küllü Sesli Adam derler adıma, Közler saklı durur küller altında, Bir gün yankılanır sesim bu yurtta; Bir gün bu şehir de adımı bilir.
Ertuğrul Tamer HatipoğluKayıt Tarihi : 19.11.2026 03:55:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!