Bir matem sabahında, günlerden On Kasım,
Tarih durdu o an, yeryüzünün rengi soldu.
Dokuzu beş geçesi, sessizlendi tüm yasam,
Bir güneş devrildi, kalpte bir büyük iz oldu.
Atam, sen göçtün ama, bu millet dimdik kaldı.
O sarı saçlarına dertler mi dokundu erken?
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta