On Dokuz Şiiri - Tunç Bilgiç

Bu
On yedi Nisan'da
Anadolu Hisarı'nda
Yalnız başına ve tabii
On dokuz yaşına
Yürüyor gencecik bedenim.
Hayattan daha
Neler bekleyebilirim
Diye sorduğumda
Dokuzyüzotuzsekizde öleni
Ve sekizyüzseksenbirde güleni
Söyleyebilirim.
Yani
Ölümünden sonra anlaşılan
Ya da hatırlanan
Doğum gösteriyor bize
Doğal olanın ne olduğunu.
İşte güldü geçti o cemal,
Öldü gitti Mustafa Kemal.
Umarım ben de
On dokuz yaşına yürüyen
Gencecik bedenimle birlikte
Onun yanında olurum
Ebediyette, memlekette ve
En basitte.
Toprağın altında altmış üç değil,
Toprağın altında on dokuzlar gerek.
Dişe diş, kana kan
Bana da ölmek gerek;
İşte toprak, işte vatan...
Ya da
Hiçbir şey.

17.05.25