Denizin mavisi yüzüne vurdugunda
Anlayacaksın
Sahilin sessizliği tüm çıplaklığıyla
Üstüne gelecek
Korkacaksın
Güneşin ateşi yakacak altın sarısı saçlarını
Biliyordum...
Bekleyişim boş degildi..!
Göz yaşlarım sebepsiz akmıyordu...
İçimdeki fırtınalar boşa kopmuyordu...
hep bi umut hep bir ihtimal vardı.
saçlarıma aklar düştü
gözlerime halkalar
aynalar bile dürüst bana
bir sen degilsin
ellerin eskisi gibi
çıktım yarım bir kalple yola
mecnun gibi dolana dolana
Rabbim bana acısa
sevdigimi yoluma çıkarsa
ne aşklar gördük efsane olmuş
Ben hayallerimi soyundum
Korkmadan kimseyi umursamadan
Sen sen ne yaptın
Senin için herzaman
Hayallerin benden önce geldi
Korktun benim olmaktan
Hayallerim vardı suya düştü
Annem kızdı al as kurur dedi
Tekrar senin hayellerin olur dedi
Pes ettim sanmıştım oda korkmuştu
Ancak belli etmedi içindeki lodosu
Yüzünün şekli yüreğimi ürpertmedi
Tutuklu kaldım çıkmaz sokaklarında
Manalı bakışlarında şirin sözlerinde
Fakat çıkacagım çıkmaz sokağından
Yoksa boğulacağım sensizligin girdabında
Bir başkasına şans vereceğim
Yada vereceğimi sanmalıyım artık
Uyuyamıyorum yanımda yoksun
Üşüyorum sarmıyor artık kolların
Her gece kabus görüyorum
Uyanamıyorum pembe rüyalarla
Neredesin sevdiğim,yarenim
Dön artık hergece sensizim
anne digebilekcekmiyim birgün bende
mis kokusuyla hayal gibi saçlarıyla içime çekebilecekmiyim onu...
uykudan gözümü açtıgımda baş ucumda onu bulabilecekmiyim..
yada ilk sevinçlerimi üzüntülerimi paylaşabilecekmiyim onunla...
neden yok nerede niye gitmiş sorarım babama....
anlatmaz önce kızar kibirlenir..
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!