Ömür Yaşıyan Şiiri - Muammer Yalçın

Kimi dokuz ondokuz doksandokuz
Kimisi de yüzdür ömür yaşıyan
Dünya da bugün var yarınsa yokuz
Çoğu yüzden azdır ömür yaşıyan

Kul ki şirk den beri küfürden öte
Kul ki benliğini sıyırıp ata
Kul ki yaratanın emrini tuta
Yönü yolu düzdür ömür yaşıyan

Ona korku yoktur üzülmeyecek
Defteri solundan yazılmayacak
Huzura varınca kızılmayacak
Öyle pak temizdir ömür yaşıyan

Sevinci kederi hazzı da görür
İnsan baharı da yazı da görür
Siyahı beyazı bozu da görür
Saçı hep beyazdır ömür yaşıyan

Çehrede çizgiler mertek misali
Yüzü sanki kurak toprak misali
Dalında kuruyan yaprak misali
Akıbeti güz dür ömür yaşıyan

O diyor ki gidip geleni göster
Ben diyom ki gelip kalanı göster
Yalçın'ım sözümde yalanı göster
Mutlak bir gün ölür her can taşıyan
İster bin yaşasın ömür yaşıyan
MY