Toprak damlı kerpiç bir evde açtım gözlerimi dünyaya,
Önce toprağa karıştım sonra alıştım anlımdaki yazgıya.
Küçük yaşlarda yedim feleğin acı sillesini sarsıldım bende,
Ana, baba, hısım, akraba ya da dost bir yüz yoktu çevremde.
Kuşkusuz bilirim ki yalnız doğdum ve elbette yalnız öleceğim,




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta