Toprak damlı kerpiç bir evde açtım gözlerimi dünyaya,
Önce toprağa karıştım sonra alıştım anlımdaki yazgıya.
Küçük yaşlarda yedim feleğin acı sillesini sarsıldım bende,
Ana, baba, hısım, akraba ya da dost bir yüz yoktu çevremde.
Kuşkusuz bilirim ki yalnız doğdum ve elbette yalnız öleceğim,
Ağır ağır çıkacaksın bu merdivenlerden
Eteklerinde güneş rengi bir yığın yaprak
Ve bir zaman bakacaksın semaya ağlayarak
Sular sarardı yüzün perde perde solmakta
Kızıl havaları seyret ki akşam olmakta
Devamını Oku
Eteklerinde güneş rengi bir yığın yaprak
Ve bir zaman bakacaksın semaya ağlayarak
Sular sarardı yüzün perde perde solmakta
Kızıl havaları seyret ki akşam olmakta




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta