Ömür Bitti Nöbet Bitmedi

Gözlerim yollarda, asılı kaldı
Şu garip gönlümü, hüzünler aldı
Hasretin hançeri, derine daldı
Umutlar kuş gibi, uçtu gitmedi
Ömür bitti ama, nöbet bitmedi.

Eşikte beklerim, kilit pas tutmuş
İçerde olanlar, bizi unutmuş
Sanki bu haneyi, sessizlik yutmuş
Anahtar uymadı, gücüm yetmedi
Ömür bitti ama, nöbet bitmedi.

Yarına erteledim, bütün işleri
Hayra yoramadım, gördüm düşleri
Sıktım da durdum otuziki dişleri
Ocağın dumanı, doğru tütmedi
Ömür bitti ama, nöbet bitmedi.

Duyulmaz oldu bak, o zil sesi
Dar geldi ruhuma, dünya kafesi
Kursakta düğümdür, yaşam hevesi
Gelenler bizlere, yardım etmedi
Ömür bitti ama, nöbet bitmedi.

Kurumuş ağaçtan, meyve beklerim
Dertlerin üstüne, dertler eklerim
Titriyor durmadan, bak bileklerim
İçimde bu korku, hâlâ yitmedi
Ömür bitti ama, nöbet bitmedi.

Köşektaş yolunda, bir mezar taşı
Kurumaz gözümün, kan ile yaşı
Eğildi yere bak, o mağrur başı
Fırtına koptu da, bir gün dinmedi
Ömür bitti ama, nöbet bitmedi.