Çok kısaydı yaşanacak ömür aslında.
Uzun geldi bizlere, geçmez zannettik.
Düşünemedik bir gün biteceğini.
O günler yaklaştıkça anlıyor insan.
Ardın sıra hep koştuk, biraz daha hırsıyla.
Hiç bitmedi hırsımız, yetinmedik azıyla.
Kırgın ve yaralı yüreğimin önüne,
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.
Devamını Oku
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta