Ömrün Son Demleri Şiiri - Köşektaş Türkü ...

Eskiden günler çok, uzun sürerdi
Haftalar aylara, selam verirdi
Seneler aheste, yola girerdi
Zamanın atına, gücüm yetmedi
Gün akşam oldu da, fark etmedim

Yaşlandıkça çark, hızlı dönüyor
Gözümün feriyse yavaşça sönüyor
Ömür binasına, baykuş tünüyor
Bu azgın sulara, bendler gitmedi
Gün akşam oldu da, fark etmedim

Gençliği harcadık, ekmek peşinde
Rahatlık görmedik, dünya işinde
Ağardı saçlarım, otuz beşinde
Muradın çiçeği, bizde bitmedi
Gün akşam oldu da, fark etmedim

Mazinin yükünü, sırtta taşırım
Yaramı her gece, tekrar kaşırım
Yolumu kaybettim, dağları aşarım
Geçmişin izleri, burdan yitmedi
Gün akşam oldu da, fark etmedim

Ahir zaman derler, vakit daraldı
Bereket çekildi, lezzet azaldı
İnsanı amansız, korkular aldı
Gidişat kötüye, iyiye gitmedi
Gün akşam oldu da, fark etmedim

Köşektaş camisinde bir sela sesi
Tükendi garibin, artık nefesi
Toprağa karıştı, hayat hevesi
Sela bana okunmuş hiç sezmedim
Gün akşam oldu da, fark etmedim.