Ömrün son demi Şiiri - Şiir Perest

Mevsimler değişir, kış olur bahar,
Gülümün bağına, erken düştü kar
Benim şu gönlümde, bitmez ahu zar.
Silmekle kurumaz,gözümün nemi
Kederle geçiyor,ömrün son demi.

Kimse duymaz sesiz, sessiz ağlarım,
Dökülür yaprağım, kurur bağlarım.
Geriye gelmiyor, geçen çağlarım,
Silmekle kurumaz gözümün nemi
Kederle geçiyor,ömrün son demi.

Yolcuyum,gidecek, yönüm kalmadı,
Uğruna verecek, canım kalmadı.
Geçmişten bir parça, anım kalmadı,
Silmekle kurumaz, gözümün nemi
Kederle geçiyor,ömrün son demi.

Ufukta parlayan, yıldızlar söner,
Bu çarkıfelek hep, tersine döner.
İçimdeki yangın, sanma ki diner,
Silmekle kurumaz, gözümün nemi
Kederle geçiyor,ömrün son demi.

Vakit daralıyor, güneş batmakta,
Ecel sularında, yürek atmakta.
Ruhum bir kuytuda, yalnız yatmakta,
Silmekle kurumaz, gözümün nemi
Kederle geçiyor, ömrün son demi.

FATİH TOPCU

14.02.2026