Ömrüm 6 Şiiri - Nurettin Akdeniz

Gün gelir vuslatla biter ayrılık,
Akıp giden zaman yitiyor ömrüm
Dünya yalan ancak sanki seyirlik
Ben istemesem de bitiyor ömrüm.

Yılları çalarken pervasız kader
Sustum lakin yaşadığım dert keder
Gel gör hüküm işte nasipler kadar
Darmadağın edip gidiyor ömrüm

Solarken gönlümde açan baharım,
Eksilince dostlar kurur pınarım,
Son perde kapanır, tükenir hârım,
Mihnete boyanıp tutuyor ömrüm.

Ne kalpte teselli, ne dilde sözüm
Tükeniyor umutlarım yok çözüm,
Dermansızdı acım ağlıyor gözüm,
Birikmiş çileler, artıyor ömrüm.

Bazen zamansızca sabırlar taşar
Kırılan ne varsa üstüme düşer
Ne yaptımsa tutmaz hesaplar şişer
Bildiğim herşeyi tartıyor ömrüm.

Azalır nefesim, dökülür dişim,
Acı hayat işte soldu gülüşüm,
Toparlanmaz artık bu yorgun başım,
Kalan hevesime çatıyor ömrüm.

Yaşar gider insan, döner aslında
Kısmetin yazılır nasip faslında
Bir garip yolcuyum, adem neslinde,
Yel ile tozlara katıyor ömrüm.

Nurettin Akdeniz
22/11/2025