Ömer Şaşı Şiirleri - Şair Ömer Şaşı

Fırtına vurmuş karaya
Denizden öfke saçar Süreyya!
Kaşlarını çatmış küheylan gibi
Nasıl da bakıyor kıyıya
Öfkelenme Süreyya
Kızma bana ne olur

Dönülmez bir derde düştüm güzelim
İçim yanar ben yanarım sen yanma
Böyle değil idi benim ahval ezelim
Sinem yanar dilim yanar sen yanma!

Güneş doğar erkenden,aydınlanır pencerem
Ağaçların hışırtısı ne güzeldi sevdiğim
Sen gidince kurudu, akmıyor artık derem
Göğsüne yaslanışım çok özeldi sevdiğim...

İnsan olan seviyor taştan topraktan olsa

SEVDİĞİM...

Dün sevmiştim ne kaldı ki yarına
Düştü başım öne doğru sevdiğim
Değmez oldu dudaklarım karıma
Döndü yüzüm güne doğru sevdiğim.

Sevdim seni...

Evet sevdim seni naz-ı diyardan
Kırk beşinde tuttum gonca gülümü
Son on yıldır haber gelmedi yardan
Son kez olsun görmedim sümbülümü...

Yetim kalmış benim yaslı yüreğim
Arayıp soranım yoktur ne yazık..!
Viran olmuş evim barkım direğim
Dost yok düşmanım çoktur ne yazık..!

Neylemişsem feleğe sokuyor çomak

Hasret olduğumda yoksan
Yalnız kaldığımda yoklamıyorsan
Üşüdüğümde ısıtmıyorsan
Ve ağladığımda göz yaşlarımı silmiyorsan
Neyleyim seni Aşk..?
.........................

Ömür...

Tetikte beklerdim her an
Ne olur ne olmaz
Divane gönül deli gibi
Şark bülbülü kurnaz

Yar benim sevdiğimdin
Teninden bildiğimdin
Kalk gidelim sevdiğim
Okuldan sevdiğimdin.

Yar beni yıktı beni

Yıldız hüzmesinde aradım seni
Kör karanlıklarda, yapayalnız
Belki bir umut bulurum diye
Karanlığın ardındaydınız...

Bataklık çiçeği gibi güzel