En büyük karanlık, nerde sahiden ?
Hiçbir gecede, değil harbiden
Yusuf kuyusunda, değil katiyyen
En büyük karanlık, kalplere ait !!!
Kabirler içinde, bilme onu sen
Her an her yerdedir, benim varlığım
Hep görür hep duyar, gözüm kulağım
Aslında yoktur hiç, gözüm kulağım
Eksiksiz bilenin, kendisiyim ben
Gece ile örttüm, aydınlık günü
Ben yine de bekleyeyim
Aklı gelir belki o yârın
Dediğim onca sözlerim
Haklı gelir belki yârın
Ben yine de bekleyeyim
Giz yolunu hiç bilmezdim
Bin yolu ben hiç gezmezdim
Bâtına ben hiç ermezdim
Olmasaydı sırrı kalbin
İndim gönle Güneş gibi
Toprağın içinde sanma sen beni
Dışındayım kabrin diri bil beni
Cümle alem öldü bilirken beni
Hiçbir gün hiçbir an ölmedim ki ben !
Değmedi özüme ölüm meleği
Meydanda savaştım, hiç yorulmadan
Geriye dönmeyi, hiç düşünmeden
En önde gidip de, arda kalmadan
Atımın üstünde, şehit oldum ben
Oklar uçuştu hep, bir dağ dibinden
Bazı anlar dert taşıyan
Buhrân ile günler aşan
Hata ile zünnûn olan
Suretimdir ancak benim
Gözler ile görülen ben
Beni yapayalnız, zannetme sakın !
‘’O’’ şah damarımdan, daha da yakın !
Yalnızlıklar câna, etse de akın
Ben hiçbir şekilde, yalnız değilim!
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!