Ömer Çağlın Şiirleri - Şair Ömer Çağlın

İnal köyü derler bizim köyün adına
Meşhurdur kebabı doyum olmaz tadına
Kış gelince herkes yiyip içip yatıyor
Bazen isterlerse gidiyorlar dağa oduna

Büyüktür şu İnal Köyünün ovası

Kararlılığın Adı, Güvenin Simgesi
Bir baba gibi güçlü, bir dost gibi yakın,
Serkan Hocam, okula umut dolu bir akın,
Her zor anın kahramanı, yılmaz bir rehber,
Öğrencilerinin kalbinde sönmeyen bir değer.

Bir gün gelirde dünyaya,
Gün eklenirde hayata,
Her nefeste bir amaca
Yük taşırız, biz de insan.

Gün ağarır, gam uyanır,

Dünyaya gelmiş saf ve tertemiz
Küçük bir çocuk o hiçbir şeyden habersiz
Bir gün belki de o da büyüyecek
Ana kucağında dertsiz kedersiz

On yaşına basmış ne yapacağını bilir

Doğru sözü tut da / eğrilme gönül,
Yalan ile geçen / çağrılma gönül,
İyilikten ayrılıp / yorulma gönül,
Güzel yolda yürüyen / insan ol bugün.

Az konuş çok dinle / öğren her sözü,

İyi insan daima gülen ve güldürendir
Kini ve nefreti içinde söndürebilendir
Kederi kısaltıp sonunu görebilendir
İyilik edip, iyilik sevendir

İyi insan daima kendini yeniler

Kardeş dedik, aynı sofrayı paylaştık
Kimi tok yaşadı, kimiyle aç yaşadık
Sırtımızdan basıp yükselene şaştık
İnsan gibi insan olamadık

Küçükken sustular, masum göründü

Sordular, necisin?
Dedim ki şairim
Sordular, nerededir şiirin?
Dedim ki tek sermayemdir yüreğim.
Dediler ki, sen şiiri ne bilirsin?
Bir insanın en güzel hali seni seven halidir.

İnsan Olmak Zor Değil mi?

İnsan doğar, insan gibi yaşar,
Lakin nefsine uyarsa kaybolur azar azar.
Yürek sevgiyle dolmazsa, göz şefkatle bakmazsa,
Dünyanın tüm malı, mülkü fayda etmez bir kula.

İsmail ERKUL Başkan’a

Ankara’nın öz evladı, yüzü hep güleçce,
Kalbinde insanlık var, yüreği genişce.
Makamı büyütmez onu, hep edebince,
Adaletle yürür, zulme hiç geçit vermezce.