Ömer Çağlın Şiirleri - Şair Ömer Çağlın

Gönül kırmak bize hiç yakışır mı,
Dostluk yolunda sevgi taşlanır mı?
Sitem edilir mi gelen konuğa,
Bizde muhabbet hiç yıpratılır mı?

Dost dosta bakınca kusur aramaz,

Gönlümün Sultanı, Başımın Tacı

Hayat güneşim, bu dünyadaki cennetim,
Gönlümde açan en güzel çiçek, en özel nimetim.
Kabul olmuş dualarımın ta kendisi,
Canımın içi, hayatımın en derin sevinci.

GÖNÜL AL

İyilik et / gönül al
Gönüllerde / gül olsun
Dar gününde / yoldaş ol
Gönüllerde / gül olsun

Gönül dedi ki dile:

“Ben susunca derinleşirim,
Sen konuşunca eksilirim.
Her hissin bir adı yoktur,
Bazı yaralar yalnızca hissedilir.”

Dost dediğin gönüllerde açan güldür, izdir,
Gerçek dost yokluğunda özlenendir, izdir.
Yol uzasa, gün kararsa arar seni gözler,
Gerçek dost, yokluğunda özlenendir, izdir.

Dost havadır, dar zamanda nefese can katar,

Gönül Dostlarım

Sıcaktan çatlamış toprak gibiyiz, susuz,
Sesinize hasretiz, vuslatla dopdolu kusursuz.
Ararım ararım, döner mi diye bakarım,
Ama bil ki her bekleyişte, yürekte bir yangın yakarım.

Dost olan dostuna bir gün kavuşur
Yürekler sevgiyle dolsun yeter ki
Hasretlik çekenler dostla buluşur
Gönüller birlikte olsun yeter ki

Hoş sohbet edilir, çaylar içilir

(Mahrumî'den bir gönül armağanı)

Bir ömür adadı ilim yoluna,
Işık tuttu nice gençlik çağına,

GÖNÜLE YOL GEREK

Dağ başında duman var
Bir güzel yol gerek idi
Gönlüm düşmüş sevdaya
Bir güzel yol gerek idi

Yıllardır yanımda, en zor günümde,
Çalışkan, vefalı, hep bir gülümsemede.
Sabırla kucakladın beni her anında,
Sen benim dünyadaki cennetim, en değerli yanımda.

İki güzel çocuğumun annesi, yoldaşı,