ÖMER BULUT 2 HAYATI
Ölüme hiç bu kadar hasret kalmamıştım,
Taki hayatın tüm meşakkatlerini sırtıma alana kadar.
Vuslata hiç bu kadar özlem duymamıştım belkide,
Ondandır geçmişe dönüp takılınca aklım ellerim.
Nerdesin ey beni benden edenim
Kendimden geçip kendisine müptela edenim.
Sana sitemkar olmak feryat etmek
Hep yaktı nefsi canımı,
Yandındıkça kül oldum duman oldum,
Sen oldum, ben oldum, bilmem ki neden.
Dönülmez akşamın ufkundayız.Vakit çok geç;
Bu son fasıldır ey ömrüm nasıl geçersen geç!
Cihana bir daha gelmek hayal edilse bile,
Avunmak istemeyiz öyle bir teselliyle.
Geniş kanatları boşlukta simsiyah açılan
Ve arkasında güneş doğmayan büyük kapıdan
Devamını Oku
Bu son fasıldır ey ömrüm nasıl geçersen geç!
Cihana bir daha gelmek hayal edilse bile,
Avunmak istemeyiz öyle bir teselliyle.
Geniş kanatları boşlukta simsiyah açılan
Ve arkasında güneş doğmayan büyük kapıdan




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!