Yalnızlığım...
Yetim gönlümün kadim dostu
Öksüz yüreğimin vefalı arkadaşı
Sürgün ömrümün sırdaşı.
Korkularımı örten
Gözyaşlarımı gizleyen.
Sensiz yaşayamam demiştim sana
Gözün aydın işte, dediğim çıktı.
İçim acımıyor, canım yanmıyor
Adını duyunca Yüreğim çırpınmıyor.
Seni istemiyorum desem inanır mısın?
Seni özlemiyor, seni beklemiyorum.
Hangi dilde isim var şu biçare halime?
Eza mıdır, ceza mı, nedir doğru kelime?
Bu nedir ey sevgili, nedir bu yaşadığım?
Senin olduğun yerden bana esmiştir diye
Yolu sana uğramış, sana değmiştir diye
Sen var mıydın?
Sen gerçekten var mıydın?
Seslensem duyar mıydın?
Uyuyamadığım uykuda
Bitmeyen rüya mıydın?
Sen gerçekten var mıydın?
Gün batıyor kaşlarını çatınca
Bir tebessümünle tekrar doğuyor.
Yaz geliyor gözlerini açınca
Sen hüzünlenince hava soğuyor.
Hicran kol geziyor, ümit tükendi.
Bekleyen benim
Hasret kalan
Özleyen
Yollarını gözleyen benim.
Seni arıyorum bütün ülkelerde
Yalansız riyasız geldim
Kapına yüz sürüyorum.
Aşk dileniyorum senden, bir avuç mutluluk.
Ay teninde aydınlanıyor,
Ay yüzünden alıyorum ışığımı.
Ellerinden hayata bağlanıyor,
Gel, yoksa yokluğun beni zehirler
Firkat yüreğimi dağlıyor şimdi
Yaylalar ovalar çaylar nehirler
Yas tutup karalar bağlıyor şimdi
Aşk hayatla ölüm arasındaydı
Zaman ikimizin
Sevdanın tohumu düştü yüreğime cemre misali
Sevmek fikri maya tuttu içimde
Bir hayali sevmeye başlamıştım
Henüz senin doğduğundan haberim yoktu.
Yokluğun ufkumu kararttı yine
Akşamı dar ettim sen neredesin?
Kabus gibi bir gecenin ardından
Sabahı zor ettim sen neredesin?
Varla yok arası gittim de geldim
Hiçliği tükettim sen neredesin?
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!