Şairin hayatı bir kayboluşun pençesinde, varoluş mücadelesi içerisinde, kendi var ettiği karanlığı bir mum gibi kendini tüketerek aydınlatmakta..
Şu sıralar gözümden akar yorgun ruhumun teri,
Suskun dilimi kışkırtamıyor artık kalbimin sesi,
İzlemiyorum parlak yıldızları ile bizleri kandıran,
Hayatın aydınlık şavkını ise sessizce örten geceyi.
Kurutmaz hiçbir teselli rüzgârı ıslak kirpiklerimi,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!