Ölürüm Şiiri - Hazan Gülü Fatoş

ÖLÜRÜM

Saçının tellerine bağlamışım gönlümü,
Zülfüne yabancı el değdiğinde ölürüm,
Vuslat yoksa sevdanda ziyan eder ömrümü,
Kadere boyun büküp, eğdiğinde ölürüm.

İstemem gün doğmasın, penceremden içeri,
Dönersem bu sevdadan, sayma beni hiç diri,
İki satır yazıpta, gelmezse bir haberi,
Gönlümü gurbetine, saldığında ölürüm.

Solarsa gül cemalin, akarsa tek gözyaşın,
Zerre hüzün görürse eğer mahur bakışın,
Yüreğimde dokurken, aşkla vuslat nakışın,
Hasretin bulut gibi yağdığında ölürüm.

Sendedir bu yaralı, dertli kalbin devası,
Sende berat ediyor, sevdanın her davası,
Yürekten yükselirken, sana aşkın sadası,
Ayrılığın okuyla, vurduğunda ölürüm,

Ruhumda prangalar yarım asır dururken,
Hasretin zincirini, kırmaya çalışırken,
Zamanın her bir anı, sevdan ile vururken,
Vuslatın saatleri, durduğunda ölürüm.

HAZAN'IM kül olsada, sönmez aşkın ateşi,
Bulunmaz şu cihanda bu sevdanın bir eşi,
Seninle doğar ancak hayatımın güneşi,
Şafağım senden uzak, doğduğunda ölürüm.

Hazan Gülü Fatoş....21 04..2026...