Seni yokluğunun çöktüğü göğsüm de sakladım.
Kimse bilmesin, bilseler her gün dört yanım hüzün.
Dilim kısalır vurur yokluğun şiire, namem olur.
Doymaz yüreğim ne çok yazsam aklımdan seni.
Zevklenir korkarım aklım gider uzar sen de kalır.
Bunu gören azap sanır bendeki bu hüznü.
İçim de ağladıkça bilmezler, neler şevklenir.
Sen güneşsin sen aysın, razıyım hüzün olsun.
Gece en karanlık anda göreceğim yeter ki yüzün olsun.
Kenan GEZİCİ 16/11/2026
Kenan Gezici
Kayıt Tarihi : 16.11.2026 22:09:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!