Olur mu? Şiiri - Yahya Kaydul

Varlığın diyorum,
Hani bir nefeslik mesafe kadar yakın,
Bir ömürlük hasret kadar uzak ya...
Öyle bir şey işte.

​Yorulma diye demiyorum,
Ama yolların bana düşerse eğer,
Heybendeki hüzünleri kapıda bırak.
İçeride sadece biz olalım,
Bir de yarım kalmış çayımızın buğusu.

​Dedim ya,
gelmesen de olur;
Ben seni buralarda beklemeyi de sevdim.
Ama yine de sen gel,
Olur mu?

Öyle uzun cümlelere lüzum yok,
Bilirsin,
Sustuğum yerlerden tanırsın beni.
Bir bakışın yeter,
Kırılan dökülen ne varsa toplamaya.
Gelmesen de olur demiştik ya hani...
Yalan.

İnsan en çok "olur mu?" derken
Yıkılır kendi içine.
Eksik kalmış bir mevsim gibiyim,
Güneşi sende,
ayazı bende.
Ama sen gel yine de,
Hiçbir şey konuşmasak da olur.
Sadece orada dur,
Varlığınla sarsın şu ıssız odayı.
Olur mu?