Ölür Giderim Şiiri - Ayhan Karacı

Hastane Önünde cam ile Çınar
Ciğerim Yaradır içimde yanar
Eş dost gelmiş kardeş halimi sorar
Hastaneler Bu yıl oldu Meskenim
Yaza çıkmaz belki ölür giderim

Anam Eşim Dostum Ah Evlatlarım
Toplanmış başıma görür hallarım
Çaresiz derdim Dinmez Sancılarım
Hastaneler Bu yıl oldu Meskenim
Yaza çıkmaz belki ölür giderim

Hep sağlıklıyım derdim eşe dosta
Gitmezdim doktora olmazdım hasta
Zalim kanser Yıktı Beni genç yaşta
Hastaneler Bu yıl oldu Meskenim
Yaza çıkmaz belki ölür giderim

Bu derdime gayri Derman bulamam
Yapışmış ciğerime ah kurtulamam
Yataklara düştüm Daha kalkamam
Hastaneler Bu yıl oldu Meskenim
Yaza çıkmaz belki ölür giderim

Düşündüm geçmişim durdum ağladım
Bu derdi yenemem bunu anladım
Ağlamasın Eşim Dostum evladım
Hastaneler Bu yıl oldu Meskenim
Yaza çıkmaz Belki ölür giderim

Karacıoğlu'nun gözlerin de yaş
Dertli yüreklere basılıyor Taş
ömür biter son gelir yavaş yavaş
Hastaneler Bu yıl oldu Meskenim
Yaza çıkmaz belki ölür giderim

Karacıoğlu şiirleri
13 Nisan 2001 yılında akciğer kanserinden vefat deden abim Yüksel Karacı ya hitaben yazarım şiirim