Zaman suya düşse
Su dahi; sabah, kuşluk, öğle...
Gibi vakitleri titrer
Sudaki salınım kayıkta
İnsan kayıktaki salınımla ayıkta.
Salınım, nekahetini bilmez,
Ne bile nedamet getirmez
Seni düşünürken
Bir çakıl taşı ısınır içimde
Bir kuş gelir yüreğimin ucuna konar
Bir gelincik açılır ansızın
Bir gelincik sinsi sinsi kanar
Seni düşünürken
Devamını Oku
Bir çakıl taşı ısınır içimde
Bir kuş gelir yüreğimin ucuna konar
Bir gelincik açılır ansızın
Bir gelincik sinsi sinsi kanar
Seni düşünürken




Gelecek tasarımlarını yitiren insanlarla dopdolu bir yapı içinde evren.
Özellikle son çeyrek yüzyıldır,soğuk savaş ertesinden başlayarak beslenen YDD ,algılarıyla/ algılanışlarıyla gözlemlenebilen nice eğilimleri dumura uğrattı ilkin ;sonra da kendini diri tutabilmek adına ,sınırlarına yaklaşan ne varsa yaktı,kül etti.
Günümüzün evrensel sıkıntıları bu başat çelişkiden kaynaklanıyor sanıyorum.
İnsanın birilerince yeniden yüz yıl geriye ışınlanması gerekiyor aslında.Sonrası...Yeniden evrime tabi tutulması.
Göreceli de olsa düşünceye yeni bir şans verildiği o zaman kanıksayacağız.
Yoksa bu gidiş gidiş değil!
Kutluyorum bu sorgu yönleriyle çok güçlü şiiri / Şair'ini...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta