Ölüm bir kapı değildir,
Sessizce kapanan bir perde belki…
Ne tokmağı vardır,
ne de ardına kadar açılan bir sabahı.
Gelir,adını anmadan gelir.
Bir nefesi alır bizden,
Gerisini zamana bırakır.
En çok da yarım kalanlar üşür orada,
Söylenmemiş cümleler,
tutulamamış eller…
Ağırlığı bundandır ölümün.
Kimine kurtuluş olur,
Kimine tarifsiz bir bekleyiş.
Giden susar,
Kalanın kalbi konuşur.
Ve insan anlar o an:
Ölüm bitiş değildir aslında,
Asıl ölüm
Yaşarken eksilmektir...
( Mekanları cennet olsun inşallah .
Jekpot SenkaybettinKayıt Tarihi : 30.12.2025 23:10:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!